ekpizo.gr/blog

Τα προϊόντα της Apple πωλούνται έως 25% πιο ακριβά στην Ελλάδα από τις άλλες χώρες της Ευρώπης. 

Και πάλι το blog της ΕΚΠΟΙΖΩ κάνει μια από τις συγκριτικές της έρευνες.

Πολλά προϊόντα πολυεθνικών πωλούνται σε τιμές αισθητά πιο ακριβές από ότι αυτά τα προϊόντα πωλούνται σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο στόχαστρο μας αυτή την φορά μπήκανε τα προϊόντα της Apple.

Ερευνήσαμε τις τιμές πώλησης έξι δημοφιλών προϊόντων της Apple  στις χώρες της Ευρωζώνης.

Πρώτα κοιτάξαμε τις τιμές πώλησης μέσω της ίδιας της Apple ή των εθνικών αντιπροσωπιών.

Μετά κοιτάξαμε τις τιμές πώλησης των ίδιων προϊόντων μέσω μιας πολυεθνικής εταιρίας ηλεκτρονικού εμπορίου, την pixmania, που δραστηριοποιείται σε σχεδόν όλες τις χώρες της Ευρωζώνης.

Τελευταία κοιτάξαμε τις τιμές πώλησης αυτών των προϊόντων μέσω εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών στην Ελλάδα. 

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα αποτελέσματα.

Τιμές πώλησης έξι δημοφιλή προϊόντων της Apple σε χώρες της Ευρωζώνης

Η έρευνα τιμών πραγματοποιήθηκε από τις 27 μέχρι 29 Οκτωβρίου 2008. Οι τιμές πώλησης μέσω της ίδιας της Apple ήτων εθνικών αντιπροσωπιών και της pixmania συμπεριλαμβάνουν τα έξοδα παράδοσης (επειδή είναι ηλεκτρονική ημέθοδος αγοράς). Στις τιμές πώλησης μέσω εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών στην Ελλάδα δεν συμπεριλήφθηκαν τα έξοδαπαράδοσης, επειδή  η μέθοδος αγοράς είναι μέσω καταστημάτων.  

Οι τιμές των προϊόντων της Apple είναι πιο ακριβές στην Ελλάδα από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, μέχρι και 25%.  Είναι πιο ακριβές στην Ελλάδα μέσω την εταιρία Rainbow (που έχει την εθνική αντιπροσωπία της Apple) και μέσω της pixmania - και βέβαια μέσω των εγχώριων καταστημάτων που πωλούν τα προϊόντα της Apple.

Σας εκπλήσσει; Σίγουρα όχι. Σε αυτό το blog πριν δυο μήνες είχαμε κάνει μια άλλη συγκριτική έρευνα για τις τιμές που διατίθεται το iPhone της Apple μέσω των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, και πάλι είχαμε διαπιστώσει ότι η Ελλάδα ήταν μια από τις πιο ακριβές χώρες (αν όχι η πιο ακριβή).

Γιατί συμβαίνει αυτό; Κάναμε την ερώτηση στην Rainbow, αλλά δεν πήραμε απάντηση.

Αν έχετε βρει τιμές χαμηλότερες από αυτές που αναφέρουμε, πέστε μας για να ενημερώνονται και οι αναγνώστες μας.

 Το Blog <<Ποιότητα Ζωής>> συντάχτηκε από τον Χαράλαμπο Φωκά, για την ΕΚΠΟΙΖΩ.

The Blog “Quality of Life” was written by Caralampo Focas, for the Consumers’ Association EKPIZO. 

Βγαίνετε το βράδυ για ποτό; Σας φαίνεται ακριβό; Πολύ ακριβό; 

Εμείς νομίζουμε ότι ένα βράδυ διασκέδασης στην Ελλάδα είναι πανάκριβο.  Για να διαπιστώσουμε πόσο ακριβά είναι τα μπαρ στην Ελλάδα κάναμε, όπως κάνουμε συχνά σε αυτό το blog μια μικρή έρευνα. 

Ένα από τα πιο τρέντι μέρη της Αθήνας για ποτό είναι η περιοχή Γκάζι. Τα σαββατοκύριακα και όχι μόνο η πλατεία του Κεραμικού είναι γεμάτη νέους ανθρώπους που ξεχειλίζουν τα πολλά μπαρ. Ένα από τα πιο δημοφιλές μπαρ είναι το Hoxton (αριστερά από την έξοδο του σταθμού του μετρό). 

 Hoxton - Γκάζι

Το πραγματικό Hoxton είναι μια περιοχή του ανατολικού Λονδίνου με πολλά μπαρ και κλαμπ που ελκύει την νεολαία της Αγγλικής πρωτεύουσας. Το Hoxton εξελίσσεται στο νέο Soho του Λονδίνου. Το κέντρο του Hoxton είναι η πλατεία Hoxton Square. Και στην πλατεία του Hoxton βρίσκεται το φημισμένο Hoxton Bar, που είναι και χώρος μουσικής. 

Το Λονδίνο είναι μια από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου συμπεριλαμβανέμενης και της  νυχτερινής διασκέδασης. Πως συγκρίνεται με την Αθήνα; Για την ερευνά μας συγκρίναμε τις τιμές του αυθεντικού Hoxton Bar με το Hoxton της Αθήνας. 

Ο παρακάτω πίνακας συγκρίνει τις τιμές (σε ευρώ) του Hoxton στο Γκάζι όπως αναφέρονται στο τιμοκατάλογό του με τις αντίστοιχες του Hoxton Bar στο Hoxton.  

Οι μπίρες που σερβίρονται στο Hoxton - Γκάζι για 7 ευρώ σε συσκευασία των 330ml, είναι οι: Heineken, Hoegarden, Carib, Duvel, Pilsner, Budweiser, Koze, MCF, Verboden Fruit και Leffe Red.  

Οι μόνες μπίρες που σερβίρονται στο Hoxton - Hoxton είναι οι Red Stripe και Kerin. Σερβίρονται σε ποτήρι πίντας (0.568 λίτρο) για 4.71 ευρώ (£3,40). 

Στο Hoxton - Γκάζι σερβίρονται και άλλες μπίρες (Stella σε ποτήρι μικρό 250ml, Stella σε ποτήρι μεγάλο 400ml και Fransliskander Red και Kozel 500ml) που για αντιστοιχία 330ml, έχουν: Stella μικρό ποτήρι - 5,28 ευρώ, Stella μεγάλο ποτήρι - 4,13 ευρώ και Fransliskander Red και Kozel - 4,62 ευρώ). Σερβίρεται και η μπίρα Ouvel σε συσκευασία 330ml για 8,00 ευρώ. 

 Hoxton - Λονδίνο

Έκπληξη; Όχι. Όλα τα ποτά είναι πιο ακριβά στη Αθήνα εκτός του απλού ουίσκι και το κρασιού με το ποτήρι. 

To Hoxton Bar στο Hoxton δεν είναι φθηνό για το Λονδίνο και το Hoxton στο Γκάζι δεν είναι ένα ακριβό μπαρ σε σχέση με τα άλλα μπαρ της Αθήνας. 

Γιατί η Αθήνα να είναι πιο ακριβή από το Λονδίνο; 

Ζητάμε να μπορούμε να βγαίνουμε το βράδυ χωρίς να μας κοροϊδεύουν.  

Αν έχετε εμπειρίες με μπαρ του εξωτερικού μοιραστείτε τες μαζί μας! 

 Η πρόσφατη απόφαση του ΟΤΕ να διακόψει κυκλώματα διασύνδεσης της AltecTelecoms και πριν της Teledome, δείχνει ότι (αν δεν το έχετε ακόμη παρατηρήσει) κάτι δεν πάει καλά με τις τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα. 

Η απόφαση του ΟΤΕ να διακόψει προσωρινά ορισμένα κυκλώματα διασύνδεσης προς την AltecTelecoms, επειδή η τελευταία του χρωστάει όχι λίγα εκατομμύρια ευρώ από τις μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις, καθώς και η ακόμα πιο πρόσφατη παρόμοια απόφαση εναντίον της Teledome, δεν πρέπει να προκαλούν εντύπωση σε κανέναν. Φανερώνουν τα προβλήματα ενός χώρου αγοράς υψηλής αξίας αγαθών, δηλαδή υπηρεσιών της τηλεπικοινωνίας, που όμως συχνά η ομαλή λειτουργία του κρέμεται από μια λεπτή κλωστή: πουθενά αλλού τα προσφερόμενα αγαθά δεν εξαρτώνται σε τόσο μεγάλο βαθμό από την εύθραυστη σχέση ανάμεσα σε εταιρίες που ανταγωνίζονται η μία την άλλη.

Η σχέση ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη διαμορφώνεται σύμφωνα με τον νόμο 3436/2006 και τις εκάστοτε σχετικές αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων ως εξής: ο ΟΤΕ, ως υπόχρεος πάροχος και κάτοχος σχεδόν του συνόλου των τηλεπικοινωνιακών υποδομών της χώρας, του λεγόμενου δημόσιου δικτύου, υποχρεούται να παρέχει κυκλώματα διασύνδεσης σε κάθε τηλεπικοινωνιακή εταιρία που δικαιούται παροχής τέτοιων υπηρεσιών, προκειμένου η τελευταία να δίνει τη δυνατότητα στους συνδρομητές της να πραγματοποιούν κλήσεις μέσω του δικούς της τιμοκαταλόγου. Η λεγόμενη διαδικασία προεπιλογής φορέα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 40 του παραπάνω νόμου, δεν είναι η μόνη περίπτωση τρίπτυχης σχέσης αλλά η πιο απλή και μας επιτρέπει να κατανοήσουμε από πόσο λεπτές ισορροπίες εξαρτάται η ομαλή παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 

Έχουμε στο παρελθόν τονίσει ότι ο καταναλωτής συμβάλλεται με τον τελικό πάροχο και όχι με τον ΟΤΕ, η σύμβασή του δηλαδή είναι μονο-απευθυντική. Η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, τελώντας χρέη επιτροπής ανταγωνισμού, υπάρχει ακριβώς για να εξασφαλίζει την ομαλή σχέση ανάμεσα σε ανταγωνιστές, που είναι υποχρεωμένοι να συγχρωτίζονται, ενώ αντιπαθούν ο ένας τον άλλον. Το αν τα έχει καταφέρει νομίζω ότι δεν είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κανείς: η ελληνική τηλεπικοινωνιακή αγορά είναι μια από τις χειρότερες στην Ευρώπη των 27, οι καταγγελίες δεκάδες χιλιάδες κάθε χρόνο, το

 συναίσθημα δυσπιστίας απέναντι στους παρόχους και αγανάκτησης απέναντι στον ΟΤΕ ισχυρότερο από ποτέ. Ευθύνεται όμως τόσο η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων; Ή μήπως το ίδιο το σύστημα του φιλελεύθερου ανταγωνισμού, που αυτοαναιρείται εξαιτίας των εκάστοτε παρεμβάσεων της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, που θυμίζουν παρατηρήσεις δασκάλου σε παιδιά που τσακώνονται για μια κασετίνα, είναι de facto προβληματικό; 

Ας έρθουμε στο πιο πρόσφατο παράδειγμα. Η AltecTelecoms προφανώς είναι μια ανεύθυνη εταιρία. Ανεύθυνη τόσο απέναντι στον αντισυμβαλλόμενό της ΟΤΕ όσο και κυρίως απέναντι στους συνδρομητές της, τους οποίους μάλιστα ενημέρωσε με πέντε γραμμές κάπου μέσα στην ιστοσελίδα της σχετικά με το πρόβλημα. Από την άλλη ο ΟΤΕ, που ακόμα το κράτος δεν έχει αποφασίσει αν είναι ιδιωτικός ή δημόσιος, απαγορεύει από τους καταναλωτές την απόλαυση υπηρεσιών τις οποίες έχουν επιλέξει και πληρώνουν. Το γεγονός ότι ο ΟΤΕ κατέχει το δημόσιο δίκτυο δεν του προσδίδει ένα δημόσιο χαρακτήρα, σε συνάρτηση μάλιστα με το είδος του αγαθού που διακυβεύεται; Πως είναι δυνατό να παρεμβαίνει στο ελεύθερο δικαίωμα του καταναλωτή να επιλέγει τον πάροχο και τις υπηρεσίες που επιθυμεί να χρησιμοποιεί; Η απάντηση είναι ότι μπορεί και μπορεί επειδή του παρέχεται νομικά η δυνατότητα: είναι ένας ιδιωτικά αντισυμβαλλόμενος και το ιδιωτικό του ένστικτο προφανώς υπερισχύει του δημόσιου. Και φυσικά, αυτό έχει ως αποτέλεσμα χιλιάδες καταναλωτές να καταπιέζονται να χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες του ΟΤΕ ή άλλων παρόχων.  

Το διακύβευμα της όλης υπόθεσης δεν είναι να επιλέξεις με ποιο μέρος αυτής της παράξενης διελκυστίνδας είσαι, αλλά ποιες είναι οι πιο αποτελεσματικές δομές, οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι λειτουργίας του ανταγωνισμού, σε όφελος

 πάντα του καταναλωτή. Θα τολμούσε κανείς να πει ότι η ίδια η ιδέα της προεπιλογής φορέα και της παροχής ADSL μέσω του συστήματος (Ασύμμετρου ΡΥθμού Σύνδεση, Α.Ρ.Υ.Σ.) είναι τρελή, όταν θα μπορούσε το κράτος να συνεισφέρει ουσιαστικά στην εξαρχής δημιουργία δικτύων από τηλεπικοινωνιακές εταιρίες που θα ήταν έτοιμες να κατέχουν και λειτουργούν τέτοια δίκτυα και η προεπιλογή να ήταν μια μεταβατική διαδικασία λίγων μηνών. Όμως τίποτε μονιμότερο από το προσωρινό και η δειλή και αργή δημιουργία ιδιόκτητων δικτύων από τους παρόχους έχει πια αποκαρδιώσει και τον πιο αισιόδοξο. Αυτό όμως που ίσως έχει τη μεγαλύτερη σημασία, είναι ότι το σύστημα αδειοδότησης και ελέγχου των εταιριών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών πάσχει: οι πάροχοι είναι κατά πολύ περισσότεροι από όσους μπορεί να αντέξει το δίκτυο και η ευκολία τους στην προσφορά συμβολαίων θυμίζει έντονα το λεγόμενο ανεύθυνο δανεισμό των τραπεζών. 

Υπό το πρίσμα όλων αυτών, δεν είναι να απορεί κανείς με τις εξελίξεις στο θέμα της AltecTelecoms. Οι καταναλωτές για άλλη μια φορά μένουν ξεκρέμαστοι, η έννοια υγιής ανταγωνισμός μοιάζει με ανέκδοτο και οι ευθύνες προφανώς και δεν μπορούν παρά να αναζητηθούν από την ανεύθυνη Altec και τον τρόπο που διαχειρίστηκε - διαχειρίζεται την κρίση. Την ίδια στιγμή, η TELLAS, αφού εξασφάλισε ένα τεράστιο αριθμό συνδρομητών που φυσικά δεν μπορούσε να καλύψει, αγοράστηκε από την WIND, η LANNET κλείνει και άλλες επίσης συγχωνεύσεις ζυμώνονται ή έχουν ήδη ολοκληρωθεί, μπροστά στον κίνδυνο της πτώχευσης ή για να το πούμε πιο χοντροκομμένα, οι δέκα πέντε πολλά υποσχόμενες εταιρίες σιγά σιγά γίνονται πέντε. Οι καταναλωτές δυσπιστούν και μοιραία στρέφονται πάλι στον ακριβό ΟΤΕ. Γιατί δε θα πρέπει να μας ξεγελούν οι «φρενήρεις» ρυθμοί αποδεσμεύσεων από τον ΟΤΕ που ανακοινώνονται κάθε εξάμηνο: ο ΟΤΕ έχει το συντριπτικά μεγαλύτερο μερίδιο στην πίτα των συνδρομητών και θα συνεχίσει ακόμα για πολλά χρόνια να το έχει. Αν αυτό θεωρείται υγιής ανταγωνισμός, προφανώς υφίσταται κρίση εννοιών. Ξεχάσαμε όμως: οι τιμές τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών στην Ελλάδα είναι από τις φθηνότερες της Ευρώπης.

Οι λύσεις για όλα αυτά τα προβλήματα μοιάζουν ανύπαρκτες όσο επικρατεί η φιλοσοφία της ημιελεύθερης αγοράς στο χώρο των τηλεπικοινωνιών. Η θεμελίωση αυτής της φιλοσοφίας, ο νόμος 3431/2006, ακολουθεί πιστά τις σχετικές κοινοτικές οδηγίες: κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Έλληνα νομοθέτη για μη εναρμόνιση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Είναι αδύνατο όμως να ελεγχθεί η ασυδοσία των παρόχων, όταν δεν υπάρχουν και ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις λήψης άδειας λειτουργίας από εταιρίες που θα είναι πιστοποιημένα σε θέση, τόσο οικονομικά όσο και τεχνολογικά, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που υπάρχουν.  

Σε κάθε περίπτωση, από μια ρεαλιστική πλευρά, κρίνεται επιτακτικά αναγκαίο να ενισχυθεί τουλάχιστον ο θεσμικός ρόλος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων όσον αφορά στην προστασία του καταναλωτή. Τόσο το άρθρο 12 για τις αρμοδιότητές της όσο και το άρθρο 20 για τη διαιτησία, κρίνονται ανεπαρκή, λόγω ασάφειας και έλλειψης ουσιαστικής νομιμοποιητικής διάθεσης, ώστε η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων να μπορεί επιτέλους να παρεμβαίνει αποφασιστικά στην εξωδικαστική επίλυση των διαφορών ανάμεσα σε συνδρομητές και παρόχους - και είναι τόσο συχνά τα φαινόμενα. Και είναι κρίμα που το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, στο σχέδιο νόμου σχετικά με ρυθμίσεις θεμάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που παρουσίασε πρόσφατα, εκτός από κάποια διαδικαστικά θέματα στην επιβολή των προστίμων, που ούτως ή άλλως δεν αγγίζουν τον καταναλωτή, δεν προβλέπει καμία επί της ουσίας ενίσχυση του θεσμικού χαρακτήρα της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων στο θέμα της προστασίας των καταναλωτών - ας ελπίσουμε ότι επί ευκαιρία της επικείμενης ενσωμάτωσης στο ελληνικό δίκαιο των τροπολογιών της κοινοτικής οδηγίας 2002/22/ΕΚ, το υπουργείο θα λάβει σοβαρά υπόψη του τα παραπάνω. Αν πάλι θεωρηθεί ότι το ισχύον νομικό και θεσμικό πλαίσιο είναι επαρκές, τότε σίγουρα κάποιοι ευθύνονται που δεν εφαρμόζεται. 

Το παρόν posting στο Blog <<Ποιότητα Ζωής>> συντάχτηκε από τον Βίκτωρα Τσιαφούτη, Νομικό Σύμβουλο, της ΕΚΠΟΙΖΩ

Η ποιότητα του σέρβις που παρέχουν όλοι η πάροχοι τηλεπικοινωνιών παραμένει κάκιστη όπως δείχνουν οι χιλιάδες καταγγελίες που φθάνουν στην ΕΚΠΟΙΖΩ. Για να ελαφρύνουμε την διάθεσή σας, σας ξαναπροτείνουμε να δείτε αυτό το χιουμοριστικό βιντεάκι που κυκλοφορεί στο YouTube. 

Οι διαφημίσεις επεμβαίνουν στην ζωή μας και επηρεάζουν την συμπεριφορά μας. Οι περισσότερες διαφημίσεις για παιδιά είναι για ανθυγιεινά σνακ και σοκολάτες. Τους πιο μικρούς τους ωθούν όλο και πιο πολύ να καταναλώνουν φαγώσιμα πολύ πλούσια σε ζάχαρη, λιπαρά και αλάτι. 

Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί πλέον ένα μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας. Έχει χαρακτηρισθεί ως “βραδυφλεγής βόμβα”και θεωρείται η επιδημία της εποχής, συν τοις άλλοις  λόγω των σοβαρών προβλημάτων που δημιουργεί, π.χ. στεφανιαία νόσο και διαβήτη. Πρέπει να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από τους υπεύθυνους φορείς και όλους μας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις τρεις σημαντικότερες αιτίες θανάτου για τους κατοίκους των “αναπτυγμένων χωρών” του Δυτικού Κόσμου.

Τι φταίει;

• Ο συνεχής βομβαρδισμός από διαφημίσεις των εταιρειών παρασκευασμένων φαγώσιμων, που σχεδόν πάντα είναι γεμάτα ζάχαρη και λιπαρά. 
• Τα παιδιά δεν τρώνε σχεδόν ποτέ μαζί με τους γονείς και περνάνε πολλές ώρες μόνα τους στο σπίτι. Έτσι συχνά το φαγητό που τρώνε δεν ελέγχεται όσο πρέπει από τους γονείς, ως προς την ποσότητα και την ποιότητα του. 
• Το σπιτικό φαγητό αποτελεί για πολλά νοικοκυριά μια συνήθεια όχι καθημερινή, η ακόμα και μια πολυτέλεια. 
• Πολλά παιδιά τρώνε σε fastfood ή από ντελίβερι. Το είδος της τροφής που προσφέρεται και καταναλώνεται - χάμπουργκερ, πίτσες, τηγανητά και αναψυκτικά - με την αντίστοιχη  περιεκτικότητα σε λίπος, αλάτι και ζάχαρη είναι η απάντηση για το γιατί παχαίνουν αυτά τα παιδιά. Με αυτό τον τρόπο, καταναλώνουν όλο και λιγότερο σαλάτες, λαχανικά και όσπρια, ενώ είναι σχεδόν καθημερινή η κατανάλωση κρέατος, στη μια ή την άλλη μορφή. 
• Η διατροφή στα σχολικά κυλικεία δεν είναι η κατάλληλη. Τα κυλικεία δεν προσφέρουν υγιεινή διατροφή αλλά τα πιο διαφημιζόμενα σνακ προς τους μαθητές. 
• Το σχολείο, πέρα από τα ακατάλληλα κυλικεία, δεν ενημερώνουν τα παιδιά για τη διατροφή τους. 

Η παχυσαρκία δεν είναι μόνο αποτέλεσμα κακής διατροφής αλλά και περιορισμένης άσκησης. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να γίνουν πιο δραστήρια. Η μεγάλη αύξηση των ωρών τηλεθέασης δεν είναι παρά συνδυασμός ακινησίας και κατανάλωσης σνακ, που είναι υψηλά σε θερμίδες, λίπος και αλάτι. Γονείς, κλείστε την τηλεόραση και ασχοληθείτε περισσότερο με τα παιδιά…

Η διεθνής οργάνωση των καταναλωτικών ομοσπονδιών, Consumers International, προτείνει ένα κώδικα συμπεριφοράς προς το μάρκετινγκ τροφίμων στα παιδιά. Ο κώδικας προβλέπει τα ακόλουθα:

• Απαγόρευση των διαφημίσεων στην τηλεόραση  φαγητών με μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι. 
• Απαγόρευση του μάρκετινγκ φαγητών με μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι σε όλα τα νέα μέσα μαζικής επικοινωνίας, όπως το διαδίκτυο και SMS. 
• Απαγόρευση της πώλησης φαγητών με μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι στα κυλικεία των σχολείων. 

Η Consumers International προωθεί και μια απλουστευμένη σήμανση για τα τρόφιμα, για την καλύτερη κατανόηση του κοινού και περισσότερη αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας. Για παράδειγμα, η Αρχή Ελέγχου Τροφίμων της Μ. Βρετανίας (FSA) έχει εφαρμόσει τον «χρωματιστό φωτεινό σηματοδότη». Είναι τρόπος σήμανσης των τροφίμων, ο οποίος χρησιμοποιεί το κόκκινο, το πορτοκαλί και το πράσινο χρώμα, όπως οι φωτεινοί σηματοδότες, για να καταδείξει, στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας, εάν, σε ένα τρόφιμο, τα λιπαρά, τα κεκορεσμένα λίπη, η ζάχαρη και το αλάτι είναι, σε υψηλά, μέτρια ή χαμηλά ποσοστά. 

• Ένα κόκκινο σημάδι, σημαίνει ότι το τρόφιμο περιέχει υψηλά ποσοστά, κάποιου συστατικού (συνήθος λιπαρά, ζάχαρη ή αλάτι), που καταναλώνουμε. Πρέπει να καταναλώνουμε ή να προσπαθήσουμε να τρώμε μικρότερες ποσότητες από τα τρόφιμα, που φέρουν κόκκινα σημάδια.
• Ένα πορτοκαλί σημάδι, σημαίνει ότι το τρόφιμο δεν περιέχει ούτε υψηλά, ούτε χαμηλά ποσοστά αυτού του συστατικού. 
• Ένα πράσινο σημάδι σημαίνει ότι το τρόφιμο περιέχει χαμηλά ποσοστά του συγκεκριμένου συστατικού. Όσο περισσότερα πράσινα σημάδια έχει ένα τρόφιμο στη συσκευασία του, τόσο πιο υγιεινή επιλογή τροφίμων κάνουμε.

Θέλουμε να δούμε τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) να προωθεί και στην χώρα μας τον κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με το μάρκετινγκ τροφίμων στα παιδιά και μια κατανοητή σήμανση τροφίμων που να  βοηθά στην υγιεινή διατροφή. Θέλουμε να δούμε και την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) να φτιάξει ένα κώδικα για το μάρκετινγκ τροφίμων στα παιδιά. 

Ένα βίντεο από την Ιταλική καταναλωτική οργάνωση Altro Consumo, για την καμπάνια εναντίων των τηλεοπτικών διαφημίσεων τροφίμων σε παιδιά «στοπ στο επιθετικό μάρκετινγκ».