ekpizo.gr/blog

‘Όποιος παρακολουθεί το blog της ΕΚΠΟΙΖΩ «Ποιότητα Ζωής» και έχει δει στην κύρια ιστοσελίδα (ekpizo.gr) το ρεπορτάζ της ημερίδας για τα είκοσι χρόνια της οργάνωσης, θα έχει αντιληφθεί πόσο αγωνίζεται εναντίον του ξέφρενου καταναλωτισμού και υπέρ της ορθολογικής χρήσης των υδατικών πόρων. Σε αυτό το blog έχουμε θίξει θέματα όπως η απειλή της λειψυδρίας, ο υπερκαταναλωτισμός, τα μολυσμένα νερά του Ασωπού ποταμού και το εμφιαλωμένο νερό. 

Όταν (με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας νερού) μιλήσαμε για την απειλή της λειψυδρίας, είπαμε ότι η αλόγιστη χρήση του νερού έχει αρνητικές επιπτώσεις στα φυσικά αποθέματά του και η  ΕΚΠΟΙΖΩ  προτείνει  τρόπους για την εξοικονόμησή του. Το νερό δεν καταναλώνεται μόνο με απ’ ευθείας ιδιωτική χρήση (κάνοντας ντους ή πλένοντας τα πιάτα κλπ), αλλά είναι απαραίτητο στοιχείο για την παραγωγή κάθε προϊόντος, που καταναλώνουμε. Μερικά προϊόντα χρειάζονται περισσότερο νερό. Έτσι εισάγουμε την έννοια του “εικονικού νερού”. 

Στο πλαίσιο της αυξανόμενης συνειδητοποίησης της σημασίας της αειφορικής διαχείρισης του νερού στον σύγχρονο κόσμο, όπως αποτυπώθηκε σε μια σειρά από διεθνείς διασκέψεις  ιδρύθηκε με απόφαση της 31ης γενικής διάσκεψης της UNESCO τον Νοέμβρη του 2001, το Institute for Water Education, με σκοπό να συμβάλλει στην διάδοση της αυξανόμενης γνώσης στον τομέα του νερού στα 190 κράτη μέλη της. Το Ινστιτούτο αυτό υλοποιεί από δεκαετίας ένα πρόγραμμα, μέσα από το οποίο διαδόθηκαν στην επιστημονική κοινότητα δυο δυναμικές έννοιες, που στην χώρα μας παραμένουν  άγνωστες. Η έννοια του «αποτυπώματος νερού» (water footprint) και αυτή του εικονικού νερού (virtual water). 

Το αποτύπωμα νερού ενός ατόμου, μιας επιχείρησης ή ενός έθνους ορίζεται ως ο συνολικός όγκος γλυκού νερού, που καταναλώνεται από το άτομο, την επιχείρηση ή το έθνος προκειμένου να παράγει τα τρόφιμα και τις υπηρεσίες, που καταναλώνει κατά την διάρκεια ενός έτους.

Για να αποκτήσουμε μια αίσθηση της ποσότητας του εικονικού νερού για διάφορα προϊόντα, ας δούμε ενδεικτικά ότι κατά μέσο όρο για ένα ποτήρι γάλα (200 ml) απαιτούνται 200 λίτρα νερού, για ένα βαμβακερό φανελάκι 2000 λίτρα και για ένα ζευγάρι δερμάτινα παπούτσια 8000 λίτρα. 

Ως καταναλωτές όμως τι μπορούμε να κάνουμε; Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα είναι να μειώσουμε την κατανάλωση κρέατος, και να επιστρέψουμε στις Μεσογειακές διατροφικές μας συνήθειες. Μπορούμε, επίσης να αγοράζουμε μεταχειρισμένα ρούχα, που έχουν κιόλας αποσβέσει το εικονικό τους νερό. 

http://www.traumkrieger.de/virtualwater/

 Το Blog <<Ποιότητα Ζωής>> συντάχτηκε από τον Χαράλαμπο Φωκά, για την ΕΚΠΟΙΖΩ.  

The Blog “Quality of Life” was written by Caralampo Focas, for the consumers’ association EKPIZO.  

Όλο και περισσότερο καταναλώνουμε νερό συσκευασμένο σε πλαστικά μπουκάλια. Μάλλον το κάνουμε αυτό γιατί πιστεύουμε ότι το εμφιαλωμένο νερό είναι καλύτερο από αυτό της βρύσης. Αλλιώς πως να το εξηγήσουμε, αφού το εμφιαλωμένο νερό είναι πανάκριβο. Ένα μπουκαλάκι του μισού λίτρου κοστίζει στο περίπτερο 50 λεπτά, δηλαδή όσο και η αμόλυβδη βενζίνη.

Αλλά, αξίζει να καταναλώνουμε εμφιαλωμένο νερό αντί αυτού της βρύσης; Γνωρίζουμε τις διαφορές τους; Ας το εξετάσουμε.

Υπάρχουν 3 κατηγορίες εμφιαλωμένου νερού

Φυσικό μεταλλικό νερό. Έχει υπόγεια προέλευση και αντλείται από πηγές. Διακρίνεται από το κοινό πόσιμο νερό από την φυσιολογική του σύσταση, π. χ. σε περιεκτικότητα ανόργανων αλάτων. Στα φυσικά μεταλλικά νερά δεν επιτρέπεται καμία επεξεργασία απολύμανσης.

Νερό πηγής. Είναι το νερό υπόγειας προέλευσης που αντλείται από πηγές. Δεν υπόκειται σε επεξεργασία απολύμανσης αλλά τα φυσικοχημικά του χαρακτηριστικά είναι σαν εκείνα του κοινού πόσιμου νερού.

Επιτραπέζιο νερό. Νερό με χαρακτηριστικά που δεν διαφέρουν από εκείνα του κοινού πόσιμου νερού - αλλά που είναι εμφιαλωμένο. Επιτρέπεται να υποβληθεί σε διάφορες διεργασίες απολύμανσης.

Βάσει του νόμου, τα εμφιαλωμένα νερά (εκτός από τα φυσικά μεταλλικά), πρέπει να έχουν συγκεκριμένη ποιότητα (όρια στον αριθμό μικροβίων), η οποία, όμως διατηρείται, μόνο όταν η αποθήκευση και η μεταφορά τους γίνεται σε θερμοκρασίες, που δεν ξεπερνούν τους 18 βαθμούς Κελσίου. Άρα, πόσο υγιεινό μπορεί να είναι το εμφιαλωμένο νερό, που οι περισσότεροι από μας έχουμε μαζί μας, επί ώρες, μια ζεστή ημέρα του καλοκαιριού; Είναι σε όλους γνωστό ότι οι υψηλές θερμοκρασίες ευνοούν τον πολλαπλασιασμό διαφόρων μικροβίων, παθογόνων και μη.

Ένα χιουμοριστικό βίντεο από την Αμερική. 

Ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) κάθε χρόνο κάνει κατασχέσεις ακατάλληλου ή αλλοιωμένου εμφιαλωμένου νερού, π. χ. περισσότερα από 10.000 μπουκάλια «Kimi Φυσικό  μεταλλικό νερό» αποσύρθηκαν το 2006, καθώς, κατόπιν ελέγχων, ανιχνεύθηκε η παρουσία επικίνδυνου παθογόνου μικροοργανισμού που προκαλεί διάφορες λοιμώξεις (π. χ. ωτίτιδες).

Από οικολογική άποψη το εμφιαλωμένο νερό, είναι μία σκέτη καταστροφή. Χιλιάδες τόνοι ρύπων από τα φορτηγά, που μεταφέρουν πλαστικά μπουκάλια νερού από ένα μέρος της χώρας στο άλλο… και μετά χιλιάδες τόνοι πλαστικών από τα άδεια μπουκάλια που ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα την ατμόσφαιρα, παραλίες, βουνά, ρεματιές…

Όσο για το κόστος… στο περίπτερο το εμφιαλωμένο νερό κοστίζει όσο και η βενζίνη. Η βενζίνη όμως χρειάζεται δαπανηρές μελέτες εξερεύνησης, γεωτρήσεις (σε πολλές περιπτώσεις, υποθαλάσσιες), μεταφορά με αγωγούς, και βυτιοφόρα από απομακρυσμένους ηπείρους, επεξεργασία σε διυλιστήρια, και μεταφορά σε πρατήρια πώλησης. Πως μπορεί να κοστίζει το ίδιο, π. χ. όσο το νερό που αντλείται από μία πηγή στο Λουτράκι;

Εσύ τι νερό πίνεις;

Το BLOG “Ποιότητα Ζωής” για την ΕΚΠΟΙΖΩ συντάχτηκε από τον Χαράλαμπο Φωκά

The Blog “Quality of Life” for the Consumers’ Association EKPIZO was written by Caralampo Focas.